19 πόλεις στον κόσμο βασίζονται σε βροχοπτώσεις για παροχή νερού, σύμφωνα με μελέτες

Η αστικοποίηση έχει μετακινήσει δισεκατομμύρια ανθρώπους από την ύπαιθρο σε αστικά κέντρα, προσθέτοντας πίεση στους υφιστάμενους υδάτινους πόρους. Λόγω της αυξημένης αστικοποίησης, 19 από τις 29 μεγαλύτερες πόλεις στον κόσμο εξαρτώνται από την εξάτμιση από τις γύρω περιοχές για περισσότερο από το ένα τρίτο της υδροδότησης τους, σύμφωνα με μελέτες.

Πολλές πόλεις βασίζονται σε ανανεώσιμα γλυκά νερά, τα οποία έχουν ανανεωθεί τακτικά από τις βροχοπτώσεις και όχι από τα υπόγεια ύδατα ή τα αφαλατωμένα νερά. Η εξάρτηση από αυτή την παροχή ύδατος βρέθηκε να είναι μεγαλύτερη σε χρόνια ξηρασίας. Η μελέτη εστιάστηκε στο πώς η ανακύκλωση της υγρασίας συνδέεται με την παροχή νερού της πόλης.

Η ανακύκλωση υγρασίας συμβαίνει όταν το νερό εξατμίζεται από τη γη και ανεβαίνει στην ατμόσφαιρα. Αυτή η υγρασία στη συνέχεια ρέει κατά μήκος των επικρατούντων αιολικών ρευμάτων μέσα από την ατμόσφαιρα, πέφτοντας ως βροχή αλλού, ανέφεραν οι ερευνητές.

Οι πόλεις που εξαρτώνται περισσότερο από αυτό το είδος ανακύκλωσης περιλαμβάνουν το Καράτσι, στο Πακιστάν, και τρεις πόλεις της Κίνας: Σαγκάη, Γουχάν και Τσονγκκίνγκ. Στο αντίθετο άκρο της κλίμακας, η ερευνητική ομάδα διαπίστωσε ότι οι πόλεις με την λιγότερο ευάλωτη ανακύκλωση υγρασίας περιλαμβάνουν το Κάιρο στην Αίγυπτο, Παρίσι στη Γαλλία, Σάο Πάολο στη Βραζιλία, και το Σικάγο στις ΗΠΑ.

“Πολλές από αυτές τις πόλεις έχουν πολύπλοκες και σημαντικές διαχειριστικές διαδικασίες για τους υδάτινους πόρους και τις προμήθειες”, δήλωσε ο Pat Keys, ερευνητής στο State University του Κολοράντο στις ΗΠΑ. “Οι πόλεις και οι χώρες έχουν περιορισμένους πόρους … Αν ήμουν σε μία από αυτές τις ιδιαίτερα ευάλωτες πόλεις, θα ήθελα να δω την πρόσθετη αυτή διάσταση της τρωτότητας για την παροχή νερού”, πρόσθεσε ο κ. Keys.

Για τη μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό PLOS ONE, οι ερευνητές αξιολόγησαν τις πηγές δημοτικού ύδατος για 29 πόλεις που εκπροσωπούν περισσότερους από 450 εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο και διαπίστωσαν ότι οι περισσότερες από αυτές τις πόλεις βασίζονταν σε επιφανειακά ύδατα. Έτσι, η ομάδα έκανε κάποιες περαιτέρω έρευνες για να αναλύσει τις πηγές επιφανειακών υδάτων. Στη συνέχεια, η ομάδα χρησιμοποίησε ένα μοντέλο ανίχνευσης υγρασίας για τον υπολογισμό της βροχόπτωσης και επίσης μετρούσαν την προέλευση των βροχοπτώσεων που εμπίπτουν σε μια δεδομένη περιοχή.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι πόλεις και οι χώρες έχουν περιορισμένους υδάτινους πόρους και, ένα πολύ σημαντικό εύρημα ήταν ότι, πολύ λίγες από τις πόλεις θα συρρικνωθούν σε μέγεθος, ενώ αντιθέτως θα προστεθούν στον κατάλογο περισσότερες μεγαλουπόλεις. Τα ευρήματα έχουν συνέπειες για τους διαχειριστές γης και τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής που επιβλέπουν την ασφάλεια των αστικών υδάτων, ανέφεραν οι ερευνητές.

Αυτό ίσως βοηθήσει μελλοντικές έρευνες σχετικά με το θέμα, ενώ οι ερευνητές ευελπιστούν πως θα ευαισθητοποιηθούν οι αρμόδιοι φορείς, και ότι θα δημιουργηθούν καμπάνιες για την εξοικονόμηση νερού.