Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι αρκετά προβλήματα στις μεγάλες πόλεις αυξάνονται ριζικά.

Υπάρχει μια αύξηση όχι μόνο σε τροχαία ατυχήματα, αλλά και σε αυτό που μπορεί κανείς να ονομάσει κυκλοφοριακή “βία”.

Το ίδιο μπορεί να ειπωθεί για μια σειρά άλλων μορφών βίας και προβλημάτων, όπως κλοπές κάθε είδους, χρήσης και διακίνησης ναρκωτικών, καταστροφής του περιβάλλοντος, εκφοβισμός, δολοφονίες και εμφανίσεις γκάνγκστερ και ατόμων που σχετίζονται με τη μαφία κλπ kviklån 5000 kr.

Και υπάρχει, βέβαια, η αύξηση της ανεργίας και της φτώχειας.

Τα αίτια αυτών των προβλημάτων είναι πολλαπλά, συμπεριλαμβανομένων θεμάτων στην ανατροφή, την εκπαίδευση, τις εκστρατείες ευαισθητοποίησης, την επιβολή του νόμου κλπ. Αυτό δεν είναι λόγω της εισροής προσφύγων και αιτητών ασύλου σε τεράστιους αριθμούς.

Μια γρήγορη ματιά στις μεγάλες πόλεις μας τις τελευταίες δύο δεκαετίες δείχνει ότι έχουν αυξηθεί και επεκταθεί σε μεγάλο βαθμό, ίσως δραματικά. Συνολικά, η επέκταση και η αύξηση ήταν τόσο απότομες όσο και χαοτικές. πράγμα που κάνει τα πράγματα χειρότερα.

Με λίγες εξαιρέσεις, οι περισσότερες “νέες” περιοχές στις πόλεις μας δεν διαφέρουν από τις παλιές περιοχές: στενά σοκάκια και δρόμοι, μικρά ή ανεπαρκή πεζοδρόμια, απουσία περιοχών πρασίνου, συμφόρηση, κλπ.

Ο πολεοδομικός σχεδιασμός που πολλοί ζητούν, λείπει. Όλα δείχνουν πως δεν μάθαμε από τη δική μας εμπειρία στις παλιές περιοχές, να δημιουργούμε ή να επεκτείνουμε σε νέους τομείς. Πρέπει οι νέοι τομείς να σχεδιαστούν, να υλοποιηθούν και να διαχειριστούν με πιο τακτικούς, αποτελεσματικούς και σύγχρονους τρόπους.

Στην πραγματικότητα, τη δεκαετία του ’80 και τη δεκαετία του ’90 ακούσαμε πολλά για τον πολεοδομικό σχεδιασμό και είχαμε πολλές μεγάλες ελπίδες σε αυτό.

Τριάντα και πλέον χρόνια μετά, κάπου χάσαμε τα όνειρά μας και τα σχέδια για τον πολεοδομικό σχεδιασμό. Μερικοί άνθρωποι λένε, κυνικά, ότι είμαστε αποτυχημένοι στη σημερινή κοινωνία, και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο σχεδιάζουμε νέες πόλεις. Αυτό είναι κάπως άδικο, φυσικά, επειδή υπάρχουν πολύ ωραία τμήματα των παλαιών πόλεων, ωστόσο, οι πόλεις δεν ανταποκρίνονται στις προσδοκίες μας όσον αφορά την αξιοπιστία, την ευελιξία, την “ευκολία”, τη δυνατότητα μεταφοράς, κλπ.

Πολλά από τα προβλήματά μας οφείλονται, εν μέρει τουλάχιστον, στην αστικοποίηση. Όχι πολύ καιρό πριν, κυριαρχούσε ουσιαστικά ένας αγροτικός και νομαδικός πολιτισμός. Οι περισσότερες από τις πόλεις μας, ήταν ουσιαστικά μεγάλα χωριά, με αγροτικά ή νομαδικά προάστια.

Δεν υπήρχε κυκλοφοριακή συμφόρηση, δεν υπήρχε πλήθος, ούτε άφθονοι χώροι με κατοικημένα κέντρα, μόνο μεγάλες καταπράσινες εκτάσεις. Οι περισσότερες πόλεις έχουν γίνει τεράστια αστικά κέντρα, με λιγοστό φρέσκο αέρα.
Προκειμένου να ανταποκριθούμε σε πολλά από τα προβλήματά μας, ίσως πρέπει να τα αντιμετωπίσουμε ως προβλήματα αστικοποίησης και στη συνέχεια να τα προδιαθέσουμε από αυτή τη γωνία.

Για να γίνει αυτό αποτελεσματικά, πρέπει να μάθουμε πώς το έχουν αντιμετωπίσει άλλες χώρες που αντιμετωπίζουν αστικά προβλήματα και υπάρχουν πολλά επιτυχημένα παραδείγματα στις ΗΠΑ, την Ευρώπη, την Αυστραλία και τη νοτιοανατολική Ασία για να μάθουμε (hjemmeside).

Πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπόψη την έννοια των βιώσιμων πόλεων και να αναδιαμορφώσουμε, να αναδιαρθρώσουμε και να αναλύσουμε αναλόγως τα προβλήματα των μεγάλων αστικών κέντρων μας.

Αντί να κτίζουμε καινούργιες πόλεις, μπορούμε να εργαστούμε για να καταστήσουμε τα σημερινά αστικά κέντρα πιο κατοικήσιμα και άνετα. Μόλις γίνει αυτό, πολύ πιθανό πολλά από τα προβλήματά μας, αν και όχι όλα, θα εξαφανιστούν.